عاملی که آزادانه پاسخ می‌دهد، درون قواعدی که آزاد نیستند

جمله را مدل می‌نویسد. پیکربندی شما تعیین می‌کند چه منابعی را می‌تواند بخواند، چه اقدام‌هایی را می‌تواند انجام دهد و دقیقاً در چه شرایطی می‌ایستد تا یک نفر کار را تحویل بگیرد.

وقتی مشتری می‌نویسد واقعاً چه رخ می‌دهد

هر نوبت همان چهار گام را طی می‌کند و هر گام ضبط می‌شود. پاسخ عجیب چیزی می‌شود که می‌توانید بازش کنید و ببینید، نه چیزی که باید دوباره بازتولیدش کنید.

  1. پیام را داده می‌خواند

    متن مشتری و قطعه‌های بازیابی‌شده به‌عنوان بخش‌های غیرقابل‌اعتماد وارد درخواست می‌شوند. طولشان محدود است، مقادیر حساس هنگام ورود پنهان می‌شود، و هرگز نمی‌توانند جای دستورهای سیاست شما را بگیرند.

  2. از منابعی که تأیید کرده‌اید پاسخ می‌دهد

    جست‌وجو روی منابع دانشِ انتخاب‌شده برای همان عامل انجام می‌شود و مجموعهٔ کوچکی از قطعه‌ها برمی‌گرداند. عاملی که قطعهٔ قابل‌استفاده ندارد به‌جای بداهه‌گویی گفت‌وگو را واگذار می‌کند.

  3. فقط اقدام‌هایی را صدا می‌زند که فعال کرده‌اید

    اقدام وقتی اجرا می‌شود که ثبت شده باشد، برای این عامل مجاز باشد و آرگومان‌هایش با یک اسکیمای بسته بخواند. هر اثر یک کلید یکتاسازی و یک مهلت دارد.

  4. آنچه را آموخته ثبت می‌کند

    واقعیت‌های پروفایل فقط برای کلیدهایی نوشته می‌شود که فهرست کرده‌اید، و هرکدام پیام و نوبتی را که از آن آمده نگه می‌دارد، پس مقدار ذخیره‌شده تا حرف واقعی مشتری قابل ردیابی است.

هیچ‌چیز خودبه‌خود نمایه نمی‌شود

منبع دانش یک ورودی است که عامل اجازه دارد از آن پاسخ بدهد. هر منبع را شما می‌سازید، شما نمایه می‌کنید و شما تعیین می‌کنید کدام عامل از آن استفاده کند.

پنج نوع منبع
مقاله‌ای از پایگاه دانش همین بات، صفحه‌هایی از سایت خودتان، سندی که بارگذاری می‌کنید، دستورالعمل کوتاهی که خودتان می‌نویسید، یا یک واقعیت ذخیره‌شده. پیش‌نویس مقاله اصلاً محتوای قابل‌جست‌وجو تولید نمی‌کند.
پیشاپیش می‌بینید چه پیدا می‌کند
آزمون بازیابی قطعه‌هایی را نشان می‌دهد که عامل برای پرسشی که شما می‌نویسید دریافت می‌کند، پیش از آنکه مشتری آن را بپرسد.
پاسخ منابعش را نام می‌برد
هر پاسخ منابعی را که به آن‌ها تکیه کرده همراه دارد و تحلیل‌ها نشان می‌دهند کدام منبع واقعاً کار می‌کند. منبعی که کسی پیدایش نمی‌کند دیده می‌شود، نه اینکه دربارهٔ آن گمانه بزنید.
مشاهدهٔ سازندهٔ سفر مشتری

چه می‌تواند بکند و کجا می‌ایستد

این‌ها دو نیمهٔ یک تصمیم‌اند، پس در یک صفحه کنار هم نشسته‌اند. هیچ‌چیز اینجا خواهشی از مدل برای خوب رفتار کردن نیست. هر سطر بررسی‌ای است که سرور اجرا می‌کند.

چه می‌تواند بکند

فهرست بستهٔ اقدام‌ها
هر عامل حداکثر هشت اقدام دارد و آن‌ها از میان اقدام‌هایی انتخاب می‌شوند که پلتفرم ثبت کرده است. نامی بیرون از این فهرست، پیش از ساخته‌شدن درخواست رد می‌شود.
تأیید برای اثرهای جانبی
هر چیزی که بیرون از گفت‌وگو می‌نویسد یک تصمیم تأیید صریح دارد و می‌توان آن را به منابع مشخصی محدودتر کرد.
اسکیمای بستهٔ آرگومان‌ها
آرگومان‌ها باید با اسکیمایی بخوانند که فیلد ناشناخته را ممنوع می‌کند. مدل هرگز بات، مشتری، نشانی یا اطلاعات اعتباری را تعیین نمی‌کند، این‌ها از زمینهٔ سرور می‌آیند.

کجا می‌ایستد

اطمینان پایین
زیر آستانهٔ اطمینانی که تعیین می‌کنید، عامل خودش پاسخ نمی‌دهد. به‌جایش گفت‌وگو را واگذار می‌کند.
خارج از ساعات کاری
بر اساس زمان‌بندی‌ای که تعیین می‌کنید، یکی از سه رفتار، پاسخ مثل همیشه، آماده‌کردن پیش‌نویس برای اپراتور، یا واگذاری فوری.
دستورهای پنهان‌شده در محتوا
متن مشتری یا صفحهٔ نمایه‌شده داده است. فیلدهایی که در خروجی مدل شبیه فرمان‌اند حذف می‌شوند و شکل پاسخ را سرور می‌سازد، نه مدل.
پنل شرط‌های یک گام از سفر مشتری، دو قاعده فعال است، طرح برابر pro و شمار پیام‌ها بیش از یک، و قاعدهٔ سوم وقتی این‌ها برقرار نباشند گفت‌وگو را به واکنش پیگیریِ نام‌برده می‌فرستد
قاعده‌های قطعی که گرد عامل چیده شده‌اند. شرط‌ها با «و» و «یا» ترکیب می‌شوند و آخری دقیقاً نام می‌برد که اگر برقرار نشدند گفت‌وگو کجا می‌رود.

مدل یک تنظیم است، نه وابستگی

عامل با یک نقطهٔ پایانی سازگار با OpenAI حرف می‌زند که خودتان پیکربندی می‌کنید. ارائه‌دهنده را عوض کنید، منطق سفر مشتری گرد عامل با آن تغییر نمی‌کند.

کلید ارائه‌دهندهٔ خودتان
یک یکپارچه‌سازی هوش مصنوعی با نشانی پایه، نام مدل و کلید خودتان اضافه کنید. رمزگذاری‌شده ذخیره می‌شود و همان یکپارچه‌سازی بردارهایی را می‌سازد که منابع دانش شما با آن‌ها نمایه می‌شوند.

چهار گام میان یک ویرایش و مشتری

عامل یک پیکربندی است، و پیکربندی چیزی است که می‌شود پیش از فعال شدن بررسی‌اش کرد و پس از اجرا وارسی‌اش کرد.

  1. بررسی

    بررسی راه‌اندازی اجازه نمی‌دهد عاملی فعال شود که تنظیماتش نامعتبر است، کانالش را عامل فعال دیگری گرفته، منبع یا گروه اپراتورهایش گم شده، یا یکپارچه‌سازی هوش مصنوعی ندارد.

  2. شبیه‌سازی

    بررسی عامل یک اجرای امن انجام می‌دهد که مدل را صدا نمی‌زند، پیامی نمی‌فرستد، اقدامی اجرا نمی‌کند و رزروی نمی‌سازد. و گزارش می‌دهد چه اثرهایی را مهار کرده است.

  3. انتشار

    فعال‌سازی کل پیکربندی را به‌عنوان یک نسخه ذخیره می‌کند. ویرایش عامل فعال نسخهٔ بعدی را می‌سازد و گفت‌وگوهای در جریان روی همان نسخه‌ای می‌مانند که با آن شروع شده‌اند.

  4. پخش دوباره

    اجرا گام‌به‌گام ضبط می‌شود. دوباره بازش کنید، بخوانید چرا هر گام رخ داده، آن را روی داده‌های ضبط‌شده با ساعت ثابت دوباره اجرا کنید تا دو اجرا یکسان باشند، و به‌عنوان یک مورد آزمون بازگشتی ذخیره‌اش کنید.

مشاهدهٔ مرجع خودکارسازی

می‌ایستد و زمینه هم با او می‌رود

واگذاری همان گفت‌وگوی معمول پشتیبانی را باز می‌کند، گروه اپراتورها را تعیین می‌کند و خلاصه‌ای با داده‌های حساسِ پنهان‌شده می‌افزاید که دلیل، واقعیت‌های جمع‌آوری‌شده و منابع استنادشده را دارد. تا وقتی گفت‌وگو دست کارشناس است عامل ساکت می‌ماند و فقط زمانی برمی‌گردد که از داخل گفت‌وگو از او خواسته شود.

یک گفت‌وگوی باز در صندوق ورودی اپراتورها، با نام مشتری، وضعیت باز، مالک تعیین‌نشده، پیوند CRM و پیام‌های خوانده‌نشده‌ای که بازدیدکننده فرستاده است
همان گفت‌وگو وقتی یک نفر بازش می‌کند. وضعیت، مالک و رکورد CRM روی خود گفت‌وگو نشسته‌اند، پس چیزی لازم نیست بازسازی شود.
مشاهدهٔ صندوق ورودی مشترک

با یک عامل روی یک کانال شروع کنید

چند منبع به آن بدهید، یک اقدام در اختیارش بگذارید و شرطی تعیین کنید که باقی همه‌چیز را به یک نفر می‌سپارد. وقتی کارش را دیدید، دامنه‌اش را باز کنید.

اولین مسیر خود را بسازید